Fionn Regan - 100 Acres of Sycamore: kippenvelmomenten die je verweesd achterlaten

'100 Acres of Sycamore' is het derde album van Fionn Regan. Het mooie is dat de man risico's durft te nemen en zich niet vastpint op de sound van zijn vorige cd's. Waar de eerste langspeler vooral gedragen werd door akoestische songs, en de tweede door opzwepende elektronische muziek, is het hier de orkestratie die de bovenhand neemt. Zonder evenwel het stemgeluid van Regan zelf te overstemmen, want dat zou jammer zijn.

De warme broze songs die uit 's mans mond en keel komen zijn gewoon magisch en weemoedig. Gedragen door een viool of andere strijker hier en daar, en soms een zweem piano, zorgt dit ervoor dat '100 Acres of Sycamore' vooral heel intiem is geworden. We krijgen geen strakke drums of bombast, en mogen gewoon meedeinen op de golven van de zee. Stel je een rustig strand voor, een streepje viool en een geweldig zachte stem op de achtergrond. Of eerder voorgrond, want bij elke song blijft de zang van Fionn Regan toch wel het meest vertegenwoordigd. Regan creëert een heel dromerige sfeer, zonder saai over te komen. Telkens verrast hij je met iets nieuws, hij pint zich niet vast op één instrument. Elke song brengt een andere kleur, met iedere keer opnieuw de afwisseling van de genoemde instrumenten. Hierdoor krijgen we een album om vooral stil van te worden in deze harde donkere tijden.

Een van de mooiste nummers is 'Woodberry Cemetry'. Gedragen door een streep viool gaat de stem van Fionn Regan heel, maar dan ook heel hoog, een waar kippenvel moment dat je verweesd achter laat. Ook dat is een beetje de rode draad van het album: kippenvelmomenten. Voor wie houdt van dromerige, weemoedige songs is dit een aanrader.

Score: 4/5

Door Erik Van Damme


Fionn Regan website

Album verdeeld door V2

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!