Erland & the Carnival - Nightingale: voortdurende strijd tussen moderne en traditionele folk

Er is iets dat Erland & The Carnival onweerstaanbaar maakt. Een zoektocht via Wikipedia gaf in amper vijf minuten een duidelijk antwoord. We geven een tip: Simon Tong. Juist, wie de britpop-scene kent, begrijpt ons vast. Tong was jarenlang gitarist en/of toetsenist bij tal van superbands als The Verve, Gorillaz, Blur en The Good, The Bad and the Queen. Bij Erland & the Carnival deelt hij samen met frontman Gawain Erland Cooper de lakens uit. Hun in 2010 uitgebrachte gelijknamige debuutplaat bleef jammer genoeg niet lang hangen. In 2011 pogen ze het met opvolger ‘Nightingale’ beter te doen.

Aan hun sound is weinig veranderd. Ook ‘Nightingale’ blijft een mix van weemoedige en tegelijk melancholische britpop/folk met een hoek af. Deze keer betreft het echter geen bonte verzameling oude folknummers in een nieuw jasje, wel gloednieuw werk. Op ‘Nightingale’ durft Erland & The Carnival niet al te vaak hetzelfde pad te bewandelen. In vrijwel ieder lied zitten aardige wendingen die het geheel boeiend en intrigerend houden. Het start al met een monsterriff in het mysterieuze ‘So Tired in the Morning’ en loopt duidelijk verder in ‘Map of an Englishman’, beiden bezwerende songs die zich al te vaak in het hoofd nestelen. Toch komt er slechts één woord in ons op bij het horen van deze plaat: vreemd. Hoe ieder nummer anders klinkt zonder dat het geheel aan eenvormigheid verliest, dat is de grote sterkte van Simon Tong en de zijnen. Onze favorieten ‘I’m Not Really Here’ , ‘This Night’, ‘Springtime’ en ‘The Trees They Grow So High’ vallen amper met elkaar te vergelijken maar horen toch koste wat het kost bij elkaar. Bovendien zijn het ook stuk voor stuk knappe songs met refreinen die – ook al zijn ze niet gemaakt voor een breed publiek – toch behoorlijk aanstekelijk zijn.

Met ‘Nightingale’ schakelt Erland & The Carnival een versnelling hoger dan met hun debuutplaat. Hun vreemde folk is een gejaagde duistere mix die voortdurend een strijd is tussen de moderne en de traditionele folk. Het resultaat is uitdagend, vernieuwend en valt vooral met geen andere band te vergelijken. Eind goed al goed? Niet echt, met een paar nummers minder was het geheel misschien net wat sterker geweest. Maar dat deze release ons uitermate heeft geboeid is zeker.

Score: 3,5/5

Door Vincent Coomans


Erland & The Carnival live zien kan in de lente van 2011 in Den Haag op het Walk The Line festival (13 & 14.05, info & tickets)

Erland & The Carnival website

Album verdeeld door PIAS

Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!