Danger Mouse and Sparklehorse present Dark Night of the Soul: bijzonder gevarieerd

Even leek het alsof deze plaat nooit zou verschijnen. De dood van Mark Linkous, de geniale frontman van Sparklehorse en één van de grootste invloeden van menig muzikant, alsook het overlijden van Vic Chesnutt, gastmuzikant op Dark Night Of The Soul, brachten immers heel wat discussies omtrent de auteursrechten op gang. En kijk, wat bijna niemand verwachtte is dan toch uitgekomen. Dark Night Of The Soul wordt uitgebracht en kan een stevig allegaartje van muziekhelden voorleggen. Black Francis, Julian Casablancas (The Strokes), The Flaming Lips, Vic Chesnutt, Jason Lyttle (Grandaddy), James Mercer (The Shins), Nina Persson, Iggy Pop, Gruff Rhys en Suzanne Vega, allen zingen ze wel één of meerdere nummers in.

We vergeten er nog ééntje, David Lynch, maar hij krijgt een speciale vermelding. Waarom? Omdat hij het niet alleen bij zingen houdt. Daarnaast zorgde hij immers ook voor het fenomenale artwork van Dark Night Of The Soul.  Op DNOTS staan dertien nummers, telkens weer met een andere zanger. Eén constante merken we wel op: alle songs zijn geschreven door Mark Linkous en Danger Mouse. Dan weten we eigenlijk al genoeg. DNOTS barst immers van de pareltjes, zowel muzikaal als tekstueel.  In Jaykub horen we een grandioze Jason Lyttle van Grandaddy. Ook Little Girl en Insane Lullaby, respectievelijk de bijdrages van Julian Casablancas (The Strokes) en James Mercer (The Shins), zijn top. Al kan niets tippen aan Daddy’s Gone, ingezongen door Mark Linkous himself, en The Man Who Played God van Suzanne Vega, twee nummers die op intieme wijze iedere gevoelige snaar weten te raken. Vooral die laatste is een onwaarschijnlijke klever. Verder vallen nog de bijdrages op van David Lynch die aantoont dat ook hij over een hele mooie stem beschikt en de ietwat hardere maar daarom niet mindere songs Pain van Iggy Pop en Angel’s Harp van Black Francis.

Dark Night Of The Soul is de laatste plaat die voortvloeit uit de pen van de getormenteerde ziel in Mark Linkous. Ook de bijdrage van Danger Mouse is niet gering. Het album is bijzonder gevarieerd en de nummers zijn stuk voor stuk door de juiste mensen ingezongen. Bovendien streelt de plaat ook op tekstueel gebied de perfectie. Laat dat nu net het handelsmerk zijn van Mark Linkous. Een mooier eresaluut kan niet, me dunkt.

Score: 4/5

door Vincent Coomans

Links:
Danger Mouse homepage
Sparklehorse MySpace
Verdeeld door EMI

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!