Dan Sartain - Legacy of Hospitality: lekker lo-fi

De een eert Dan Sartain als de Johnny Cash van de postpunkgeneratie, terwijl anderen, en dan hebben we het over de NME, hem een rock 'n roll legende tout court nemen. Deze Amerikaan uit Birmingham, Alabama moet je niet proberen lastig te vallen met moeilijkdoenerij, want deze vetkuif heeft maar één geloof, dat van de rock 'n roll. Jack White is blijkbaar ook gevallen voor deze rocker, en nam onlangs nog de productie van één van diens singles op zich.

Na jaren te hebben gewerkt op zijn eigen Swami label, heeft Dan Sartain de aandacht getrokken van een grotere platenfirma, One little Indian. ‘Legacy of Hospitality’ bezit alles wat je van een vieze rockplaat zou verwachten. Alles begint reeds bij de hoes die uit één of ander tafereel van een goedkope horrorfilm lijkt gekropen te zijn. Muzikaal krijgen we DIY-rock die heerlijk langs alle kanten rammelt. De 21 nummers die je op de cd terugvindt zijn allemaal opgenomen in de periode 1999-2009. Alles klinkt lekker lo-fi, waarbij soms weleens de wetten van de goede smaak worden overtreden. Zo is er bijvoorbeeld een grappige versie van ‘Besame Mucho’.

Dat is net  het leuke aan Dan Sartain, een soort vetkuif die verschillende stijlen tot zich neemt, en er bijvoorbeeld niet voor terugdeinst om bij ‘Hungry End’ één of ander goedkoop keyboard op zijn schoot te nemen. We zouden veel kunnen schrijven over dit album, maar de essentie is toch: verplichte rockplaat.

Score: 4/5

Door Didier Becu


Dan Sartain MySpace

Album verdeeld door Bertus

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!