Dan San - Pillow: folk die slechts zelden overtuigt

Als je als hoofdredacteur zelfs na enig aandringen niemand warm kunt maken voor een review van deze of gene cd dan scheelt er wat. Pech voor Dan San, want de reacties waren in de aard van "oh nee, da's het slechtste voorprogramma dat ik ooit heb gezien" en ander moois. Wat hebben al die mensen toch? Gelijk misschien?

Helaas in grote mate wel. Op de "Pillow" ep staan 2 nummers die echt het beluisteren waard zijn. De titelsong is een levende reclame voor huizen met een open dak zodat je je bed, op je rug, met je hoofd op je favoriete kussen, kunt genieten van de fonkelende sterrenhemel. "Nothing Ever Shines" kan zo op een album van referenties als Kings Of Convencience of Grizzly Bear waar Dan San graag mee strooit, en laat zien dat de momenten waarin de gitaar tokkelt de mooiste zijn op deze ep.

Andere nummers zijn vooral willen maar niet kunnen. "Peace" begint bijvoorbeeld met een clichématig "1 2 3 4", wat op zich niet zo erg is als er daarna een knaller volgt, maar wat we hier krijgen is zo doordeweeks dat je zelfs met een kilo viagra het niveau niet omhoog krijgt. Of moet Viagra met een hoofdletter? "The End Of The Day" heeft een acceptabel refrein, maar het gitaarspel in de strofen is zo ongeïnspireerd en seen it all before dat je je echt moet inhouden om niet het wereldrecord op de 100 meter eject-knop drukken niet te verbreken.

De folk van Dan San boeit slechts zelden. De band overtuigt in elk geval de Franstalige programmatoren, en speelde al als support voor onder meer Beirut, Bat For Lashes en Coeur de Pirate. Als ik de andere redacteurs van Indiestyle mag geloven hebben zijn die er niet bij waren niks gemist. En ik geloof hen.

Ons oordeel: 3/5

door Bart Somers

Links:
Dan San MySpace
Dan San Last.fm
Verdeeld door Pias