Crocodiles - Sleep Forever: het penetrante parfum van de dood
Vrolijke jongens, die van Crocodiles. Vorig jaar 'vierde' het duo Welchez / Rowell nog een zomer van haat, met een debuut dat we hier onder meer omschreven als 'een smerige, uit alle gaten stinkende, psychedelische garagerockplaat'. En nu is er dus 'Sleep Forever': een album dat het penetrante parfum van de dood draagt. Het begint natuurlijk al bij de onheilspellende titel, maar ook het morbide artwork, waarop een handvol kinderen een versgegraven graf inkijkt, het bloederige geweld in de video bij single 'Hearts Of Love' en de aardedonkere teksten doen vermoeden dat beide heren geen ideale babysitters zijn. Maar opmerkelijk genoeg schemeren er door de barstjes in de matzwarte laklaag felle kleuren heen.
Voor en na het verschijnen van het debuut ontstond er, al dan niet terecht, een lichte buzz rond Crocodiles en het duo lijkt aan te voelen dat het op de rand van de doorbraak staat, want op 'Sleep Forever' toont het zich opvallend ambitieus. Met James Ford, één helft van Simian Mobile Disco, werd zelfs een heuse Naam achter de mixtafels geplaatst. Ford maakte onmiddellijk komaf met de vroegere lo-fi-aanpak, vlakte de ruwe kantjes vakkundig af en bezorgt Crocodiles een levendige, cleane sound. De band hechtte dan weer meer aandacht aan songstructuren en melodie: de nummers klinken strakker, minder rommelig, scherper en - jawel - zonniger dan ooit tevoren. 'Hearts Of Love', 'Mirrors' en titelsong 'Sleep Forever' zijn wervelende, pakkende psychpopsongs die je na één speelbeurt al kan meezingen. 'Girl In Black' is een donkere ballade die als een niet-aflatende hommel om je hoofd zoemt en de ijle en flikkerende afsluiter 'All My Hate And My Hexes Are For You' is van een schoonheid die we nooit met Crocodiles hadden durven associëren. De overige drie nummers kan je helaas pas helemaal vatten als je in een goede acid trip zit: vervelende psych-noise met repetitieve achtergrondkoortjes, een dik aangezette orgelsound en metronomische ritmes die ze in het Oost-Duitsland van enkele decennia geleden gratis weggaven bij een blik Spreewald-augurken. Skippen dus.
'Summer Of Hate' werd op deze pagina's ooit nog beloond met een genereuze zeven op tien. De waarheid is dat het plaatje na de bespreking niet meer van het onderste schap van ons gammele rekje geraakte en - achteraf bekeken - minstens twee punten te veel kreeg. We zijn er echter rotsvast van overtuigd dat we onze mening deze keer níet moeten herzien. Akkoord, Welchez is nog steeds geen bovengemiddelde zanger en de band klinkt nog té vaak als een Spacemen 3 uit de Lidl. Maar met 'Sleep Forever' zet het wél een hele grote stap voorwaarts en levert het een album af dat je minstens tot aan de winter moet kunnen wakker houden.
Score: 3,5/5
door Gabriel M
Links:
Crocodiles MySpace
Crocodiles homepage
Verdeeld door Bertus
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!