Chapel Club - Palace: stevig fundament voor een bijzonder mooie toekomst
Chapel Club haalde net nog de headlines met een sportieve rechtzetting van zanger Lewis Bowman aan het adres van de Britse hitsensatie Jessie J, nadat de woorden van de frontman in een interview met NME behoorlijk scheefgetrokken waren door een journaliste en zo behoorlijk bitsig leken ten opzichte van de "BBC Sound of 2011"-winnares. Met dat misverstand eindelijk de wereld uitgeruimd, kunnen we ons weer volledig concentreren op datgene waarmee de mannen in de eerste plaats bezig zijn: muziek.
Ook op dat vlak zat het de band aanvankelijk tegen. Eerste wapenfeit 'Surfacing' kreeg nooit een echte release omdat er in het refrein gebruik gemaakt wordt van teksten uit de klassieker 'Dream A Little Dream' en er copyrightgewijs het een en ander scheef zat. Gelukkig waren er voldoende andere wegen om de knaller toch aan het publiek voor te stellen, met name aandacht van belangrijke zenders en radiopersoonlijkheid Zane Lowe, en op die manier de groep te lanceren.
Wat 'Surfacing' niet kon zijn, werden 'All The Eastern Girls' en 'Five Trees' gelukkig wel: sterke singles met zeker commercieel succes. De hype was een feit en er werd reikhalzend uitgekeken naar wat de band nog meer te bieden had. Debuutalbum 'Palace' heeft het bij momenten helaas wat moeilijk om het niveau van deze uitschieters te evenaren, al zijn er toch nog een handjevol andere nummers die de kwaliteit van Chapel Club alsnog bevestigen, 'The Shore', 'Oh Maybe I' en 'Paper Thin' op kop.
Chapel Club brengt geen nieuw geluid, wel een interessante, doordachte en hedendaagse mix van dingen die we al eens eerder gehoord hebben. Bowman heeft de stem van een jonge Ian McCulloch maar performt met hetzelfde gevoel voor pathos, melancholie en intellect als Morrissey. De ambitieus opgebouwde en behoorlijk gloomy songs van zijn band verwijzen dan weer eerder naar de gelaagde new wave pop van White Lies en consorten, zij het met minder overdreven teksten (leuk moment om die zonnestraaltjes van White Lies nog eens te quoten: "let's grow old together and die at the same time", "if you tell me to jump, then I'll die", "I picture my own grave cause fear's got a hold on me"...). Nummer na nummer smijt de band zich voor de volle honderd procent, hetgeen hen het een en ander oplevert maar hen zo nu en dan ook net de das omdoet wegens 'net iets te hard geprobeerd'.
Het lijkt ons echter gewoon een kwestie van tijd vooraleer Lewis & co volledig de nagel op de kop slaan. Chapel Club is een band met stijl, muzikaliteit en intelligentie, die misschien nog wat moet groeien in zijn rol, en op 'Palace' al een stevig fundament gelegd heeft voor wat een bijzonder mooie toekomst kan worden.
Score: 3.5/5
Door Laura Van Eeckhout
Chapel Club live zien kan in 2011 in Brussel (ABClub, 01.04, info & tickets), Rotterdam (Rotown, 02.04, info & tickets), Amsterdam (Paradiso, 20.04, info & tickets) en Luik (Les Ardentes, 09.07, info & tickets)
Chapel Club MySpace
Album verdeeld door Universal
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!