|    Registreren
   

foto copyright carl baratCarl Barât - Carl Barât: charmante plaat, met veel doekjes omwonden

Wat je zelf doet, doe je meestal beter, moet Carl Barât gedacht hebben. Na een heel aantal albums met the Libertines en Dirty Pretty Things, en al evenveel schandalen, dook Barât voor de eerste keer alleen de Londense studio in, met dit zelfgetitelde album als resultaat.

Clevere Carl maakt, zo lijkt het, met handen en voeten gebruik van de media-aandacht die hem dezer dagen aangeboden wordt dankzij de recente reünieconcerten van the Libertines op Reading/Leeds Festival. Samen met deze nieuwe cd bracht hij ook de autobiografie ‘Threepenny Memoir’ op de markt, een boek dat gezien kan worden als een verklaring van de tien nummers op het album. Een slimme en perfect getimede marketing move is het zeker, de geloofwaardigheid werd voor het gemak echter volledig aan de kant geschoven.

Mede hierdoor zal de sterke basis Libertines-fans met plezier in zijn geldbuidel zal tasten voor deze plaat, hopend op een herhaling van het nu al legendarische ‘Up the Bracket’, maar zal op zijn honger blijven zitten. De tien nummers op dit album, bij het ene al wat minder dan het andere, delen uitgediepte en mooi geproduceerde melodieën, terwijl het bij the Libertines net die jeugdige toevalligheid was die hen geniaal maakte. Carl Barât riep onder andere de hulp in van Andrew Wyatt, beter bekend als Miike Snow, en liet deze kennelijk rustig zijn gangetje gaan in de studio, met als resultaat een absoluut gebrek aan onafgewerkte noten of onzuivere klanken. Het zijn Wyatts oog voor detail en Barâts muzikale oor die dit album maakte tot wat het is: een tot in de puntjes afgewerkt extract van deze verrassende samenwerking.

Openen doet deze muziekdoos met ‘The Magus’, een op barok geïnspireerd en door piano onderbouwd nummer dat, omringd door mysterieuze en malheureuse klanken, een knipoog is naar het solo-album van die andere Libertine, Peter Doherty, dat sinds vorig jaar deel uitmaakt van onze platencollectie. Dezelfde formule werd gebruikt bij ‘Shadows Fall’ en ‘The Fall’, een titel die het verloop van het album ironisch genoeg doet vermoeden. Naast het gebruikelijke dozijn instrumenten, werd bij die laatste ook een viool ingezet dat jammer genoeg enkel een zeurend antwoord biedt. Al is dit niet alleen aan het spel te wijten en komt ook de zang en tekst schuld toe, net als op de rest van het album. Meer dan eens geeft de Brit ons de kans om te vermoeden dat er grotere poëtische talenten rondlopen op de wereld dan hij zelf, zoals op tweede nummer ‘Je Regrette, Je Regrette. “Je regrette, je regrette, I haven’t had you yet” rijmt Carl Barât clichématig tijdens het leuke nummer, dat ook niet meer dan leuk is. De chronische dissatisfactie en honger naar genialiteit is kennelijk een vloek die alle bandleden van een supergroep gedwongen worden te dragen wanneer ze besluiten een eigen pad in de muziekwereld in te slaan.

De opzet van eerste single ‘Run With the Boys’ is weinig origineel, maar vertegenwoordigde met de trompetten, ritmische drums en gezellige strofes waar zijn fans op hoopten. Met de jaren zijn echter ook Carl Barâts muzikale ideeën geëvolueerd en heeft de Brit zich ontvouwd tot de degelijke songsmid die hij bewijst te zijn. Het is dankzij nummers zoals ‘So Long my Lover’, een verrassend vreugdevol en opmonterend nummer over het einde van een relatie, dat we hopen dat Carl Barât: the Album niet het laatste is dat we te zien krijgen van deze man. Een charmante plaat is het wel, met verhalen over verloren vriendschap en liefde die afwisselend verteld worden. We zijn ervan overtuigd dat er in Carl Barât meer muzikale pareltjes schuil gaan. De doekjes die om dit album omwonden zijn, mag hij gerust achterwege laten.

Score: 3.5/5

door Paola Verhaert

Carl Barât live zien kan eind 2010 in Amsterdam (Melkweg, 29.10, info & tickets), Brussel (Botanique, 30.10, info & tickets) en Lille (l'Aéronef, 04.11, info & tickets).

Luister gratis naar enkele songs van Carl Barât op MySpace

Album verdeeld door Pias

At The Scene
, de eigen blog van onze redactrice Paola en enkele vriendinnen

Dit artikel delen met je vrienden?

Share/Bookmark

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!





Meer Indiestyle

foto copyright twitter

copyright facebook

 copyright last fm

Contact    |    Copyright 2008-2011 Indiestyle.be     |    Privacybeleid    |    Gebruiksovereenkomst