Box Codax - Hellabuster: onschuldige bedroompop en dansbare art-rock

Beroemdheden mogen steeds iets meer dan Jan Modaal. Zo ook Nick McCarthy, die de meeste Indiestyle-lezers wel zullen kennen als de gitarist van Franz Ferdinand. Terwijl de neo-postpunkers blijkbaar op hun lauweren rusten (of is het nu die gevreesde writers block?), blies Nick zijn zijproject Box Codax wat nieuw leven in.

De opvolger van het in 2006 uitgebrachte 'Only an Orchard Away' ligt nu in het uitstalraam van de betere platenzaak. Een beetje doet 'Hellabuster' ons toch de wenkbrauwen fronsen. McCarthy maakte opnieuw, net als vijf jaar geleden, samen met vrouwlief  Manuela en maatje Alexander Ragnew een plaatje dat duidelijk niet bedoeld is om hoge verkoopcijfers te halen. Daarvoor is deze eigenzinnige art-rock wat te Brits, om maar niet te zeggen te speels om serieus te worden genomen.

Titelsong 'Hellabuster' klinkt als een walsje voor waanzinnigen, 'Seven Silvers' lijkt een lo-fi New Order die nooit het niveau van de hi-fi versie haalt terwijl 'Nothing More Than Anything' de Daniel Johnston-methode hanteert: hoe valser hoe beter en daarmee hopen dat je de stempel der genialiteit zult verdienen. Die stempel verdien ze soms ook. Op andere momenten haal je gewoon de schouders op en weet je maar al te goed dat dit soort onschuldige bedroompop massaal wordt gemaakt en dat deze release enkel extra aandacht krijgt door de persoon die er achter schuilt.

Neen hoor, slecht is dit zeker niet. Wie dansbare art-rock wil horen, zou misschien toch eerder eens moeten luisteren naar Everybody Was In The French Resistance... Now, maar ja, dat was ook al een zijproject.

Score: 3/5

Door Didier Becu


Box Codax website

Album verdeeld door N.E.W.S

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!